تزريق وريدي دوز بالاي ويتامين ث عمر بيماران مبتلا به سرطان پيشرفته را طولاني‌تر مي‌كند.
به گزارش خبرگزاري رويترز هلث از نيويورك، پزشكان موسسه ملي بهداشت در بتسدا مريلند و همكارانش در كانادا سه بيمار مبتلا به سرطان پيشرفته را با اين شيوه تحت درمان قرار دادند. درحال حاضر دو تن از بيماران بدون هيچ نشانه‌اي از بيماري هنوز در قيد حيات هستند.
به اين سه بيمار ويتامين سي در دوزهاي ۱۵ تا ۶۵ ميلي گرم تزريق شد تا غلظت پلاسما را افزايش دهند. اين افزايش غلظت پلاسما با مصرف خوراكي ويتامين ث امكان پذير نيست.
اولين بيمار يك زن ۵۱ ساله مبتلا به سرطان پيشرفته كليه بود كه كليه‌هاي او را درآورده بودند، اما سرطان به ريه هايش گسترش يافته بود.
اين بيمار علاوه بر ديگر درمانهاي جايگزين به مدت ۱۰ ماه و دو بار در هفته ‪ ۶۵گرم ويتامين ث تزريق وريدي دريافت كرد. پرتونگاري مكرر با اشعه ايكس از سينه او نشانگر يك لكه كوچك بود. پنج سال بعد توده‌هاي جديدي در ريه بيمار مشاهده شد و دوباره تحت درمان تزريق وريدي ويتامين ث قرار گرفت كه نتايج موفقيت آميزي نداشت.
بيمار دوم يك مرد ۴۹ ساله مبتلا به سرطان مثانه با چندين تومور بود.
اين بيمار نيز به مدت سه ماه دو نوبت در هفته تحت درمان تزريق وريدی 30 گرم ويتامين ث قرار گرفت و تا چهار سال هر يك تا دو ماه يك بار ۳۰ گرم ويتامين ث دريافت كرد. 9 سال بعد از تشخيص سرطان اكنون وي بدون هيچ نشانه‌اي از بيماري در سلامتي بسر مي‌برد.
مورد سوم يك زن ۶۶ ساله مبتلا به سرطان لنفوم بود كه به استخوان و عضلات ستون فقرات او گسترش يافته بود. اين بيمار به مدت ۷ ماه و دو بار در هفته تحت درمان تزريق وريدي ۱۵ گرم ويتامين ث قرار گرفت. اكنون پس از گذشت ۱۰ سال از تشخيص سرطان او در سلامت كامل بسر مي‌برد.
دكتر مارك لوين از موسسه ملي بهداشت و همكارانش مي‌گويند اين سه بيمار بيشتر از آنچه انتظار آن مي‌رفت زنده ماندند. ويتامين ث در اين دوزها تاثير مفيدي بر روي دارو دارد. نتايج آزمايشهاي بافت شناسي شواهدي دال بر خونريزي تومور را نشان داد كه مي‌تواند ناشي از ويتامين ث باشد.
درحالي كه آزمايشهاي اوليه باليني نشانگر فوايد مصرف خوراكي و تزريق وريدي ويتامين ث در بيماران سرطاني است ، اما آزمايشهاي كنترل شده تصادفي فوايدي براي مصرف خوراكي ويتامين ث نشان نداد. محققان با توجه به نتايج اين تحقيق بر لزوم تحقيقات بيشتر در مورد نقش تزريق وريدي دوز بالاي ويتامين ث تاكيد كردند.
مشروح اين مطالعه در شماره ماه مارس مجله انجمن پزشكي كانادا‪ " "Canadian Medical Association Journal منتشر شده است.